De beoordeling van het selengehalte in de test is gebaseerd op de referentiewaarden van de FEDIAF. Daarbij moet je rekening houden met een belangrijke beperking: volgens de FEDIAF zijn er voor volwassen honden (Adult dogs) geen betrouwbare gegevens beschikbaar over de exacte selenebehoefte. De aanbevelingen zijn daarom niet gebaseerd op specifieke behoefteonderzoeken voor honden, maar zijn afgeleid van gegevens van andere diersoorten, met name de kat (NRC, 2006).
Daarentegen zijn er alleen concrete minimumbehoeften vastgesteld voor honden in de groeifase (Growth). Hier wordt een minimumgehalte van 0,21 mg selenium per kg droge stof aangegeven (Wedekind & Combs, 2000), waarbij uitdrukkelijk wordt vermeld dat er rekening moet worden gehouden met extra veiligheidsmarges vanwege de variabele biologische beschikbaarheid van selenium in diervoeding.
Voor volwassen honden betekent dit:
- Er zijn geen vastgestelde behoeftewaarden.
- De gebruikte referentiewaarden zijn afgeleid en gaan gepaard met onzekerheden.
- Deze cijfers zijn bedoeld als richtlijn, niet als bindende minimumvereisten.
Los daarvan is voor selenium wettelijk alleen het maximumgehalte vastgelegd, waaraan in dit product is voldaan (FEDIAF, 2025).
Bovendien blijkt uit de wetenschappelijke literatuur dat er tot nu toe geen klinisch relevante selenietekorten zijn waargenomen bij gezonde, volwassen honden onder normale voedingsomstandigheden. De meldingen van selenietekorten in de literatuur hebben betrekking op opgroeiende honden, bij wie de behoefte vanwege hun groei en ontwikkeling sowieso hoger ligt (Wedekind & Combs, 2000).
Tegen deze achtergrond moet de praktische relevantie van de in de test vastgestelde afwijking – vooral bij een volledig voer voor volwassen honden – genuanceerd worden bekeken.