Leishmania bij honden - symptomen, behandeling & kosten

Leishmaniose is een ziekte die steeds vaker voorkomt bij honden. Ook in Duitsland blijft het aantal zieke honden stijgen. Zonder behandeling kan deze ziekte dodelijk zijn. Maak je je zorgen om je hond? Maak je je zorgen om je hond? We leggen je uit hoe je leishmaniose kunt herkennen en welke behandelingsmogelijkheden er zijn.

Ofrieda, 13 augustus 2021 – Laatst gecontroleerd: 27 juli 2026

Hoofdstukoverzicht

Gevaarlijke mediterrane ziekte bij honden - Wat is leishmania?

Een zandvliegenbeet - Hoe je hond leishmania krijgt

Symptomen – Hoe merk je leishmania op bij je hond?

Diagnose - Zo wordt leishmania bij je hond vastgesteld

Progressie van leishmania - De vier stadia

Therapie - Hoe lang kan een hond met leishmania leven?

Preventie - Bescherm je hond tegen leishmania

Een hond met leishmania adopteren

De 9 meest gestelde vragen over leishmania bij honden

Onze aanbeveling - Purinearm hondenvoer bij leishmania

Gevaarlijke mediterrane ziekte bij honden - Wat is leishmania?

Bij leishmaniose is de hond besmet met piepkleine parasieten, de leishmania’s. De zandmug is de overbrenger van deze parasieten. Deze mug komt vooral voor in Italië, Frankrijk, Spanje en de rest van het Middellandse Zeegebied. Door de klimaatverandering verspreidt hij zich echter ook steeds meer in Oostenrijk en Duitsland. Leishmaniose wordt ook wel een reisziekte genoemd. Vaak raakt de hond besmet tijdens de vakantie in een land waar veel zandmuggen voorkomen. Honden die via dierenasiels zijn geïmporteerd, zijn vaker besmet, daarom is het verstandig om ze op leishmaniose te laten onderzoeken. De parasieten zijn via de gastheer moeilijk te bestrijden. Een infectie kan leiden tot veranderingen in het immuunsysteem. Hierdoor kunnen onder andere organen en gewrichten beschadigd raken. Als je leishmaniose vermoedt, raden we je aan meteen naar de dierenarts te gaan.

Verspreiding van leishmaniose – Bron: NordNordWest/Wikipedia CC

Hoeveel honden hebben Leishmania?

Leishmaniose treft wereldwijd miljoenen honden. Er zijn geen exacte cijfers, omdat het aantal honden dat besmet is met leishmaniose niet precies bekend is. In Zuidwest-Europa hebben ongeveer 2,5 miljoen honden leishmaniose. [1] In Duitsland zijn vooral honden getroffen die uit het Middellandse Zeegebied komen of daar ooit zijn geweest. In Duitsland zijn waarschijnlijk enkele duizenden honden besmet. [2]

Een zandvliegenbeet - Hoe je hond leishmania krijgt

Leishmaniasis wordt meestal overgedragen door de beet van een besmette vrouwelijke zandvlieg. De muggen worden besmet door al geïnfecteerde dieren en daarna vermenigvuldigen de leishmaniaparasieten zich in de mug. Als de mug dan een ander zoogdier steekt, verspreidt hij de ziekteverwekkers. De overdracht gaat ongeveer hetzelfde als bij hondenmalaria (babesiose). Bij hondenmalaria besmetten teken de honden. De directe overdracht van leishmaniose tussen honden is ook onderzocht. Daarbij kwam men tot de conclusie dat overdracht van de ene hond op de andere hond mogelijk is via bijtwonden. Ook een infectie tijdens de paring kan niet worden uitgesloten. Bovendien kunnen de leishmania bij drachtige teven via de placenta op de puppy's worden overgedragen. Deze manieren van overdracht zijn echter erg onwaarschijnlijk. Naast honden zijn ook knaagdieren, paarden, katten en zelfs mensen bekende mogelijke gastheren.

Een vrouwtje van de zandmugsoort Phlebotomus papatasi tijdens het bloedzuigen – Bron: CDC/Frank Collins

Gevaar voor mensen? - Is leishmania besmettelijk bij honden?

Of je het van je hond kunt krijgen, is nog niet helemaal onderzocht. Mensen kunnen echter wel leishmaniose oplopen door de beet van een besmette zandmug. Bovendien kunnen de ziekteverwekkers via open eczeem bij de hond of door een beet op de eigenaar overgaan. Dat is echter vrij onwaarschijnlijk. In Duitsland krijgen jaarlijks ongeveer 20 mensen leishmaniose. Vooral kleine kinderen, ouderen en mensen met een verzwakt immuunsysteem lopen een groot risico. Voor mensen die extra risico lopen, kan het verstandig zijn om voorzichtig om te gaan met besmette dieren.

Meer informatie over het risico op besmetting met leishmania is te vinden op de website van het Robert Koch Instituut.

Symptomen – Hoe merk je leishmania op bij je hond?

Leishmaniose is een complexe ziekte en kan zich op verschillende manieren uiten. Het kan enkele maanden of zelfs tot acht jaar duren voordat de hond symptomen vertoont. Soms blijft een hond ook helemaal symptoomvrij. Of je hond symptomen van leishmaniose vertoont, hangt af van hoe zijn immuunsysteem op de ziekteverwekkers reageert. Sommige honden ontwikkelen een immuunreactie die de parasieten onder controle kan houden. Vaak breekt de ziekte echter toch uit. De hond lijkt moe en futloos. Na verloop van tijd zwellen de lymfeklieren op en ontstaan er huidontstekingen. De ontstekingen beginnen vaak aan de randen van de oren, de neus en rond de ogen. Bij ontstekingen aan de ogen wordt vaak gesproken van ‘brilvorming’. 

Andere symptomen van leishmaniasis zijn gebrek aan eetlust, braken en diarree. Sommige honden hebben last van neusbloedingen. Als de leishmaniasis bij de hond al ver gevorderd is, kunnen onder andere organen, gewrichten, ogen en bloedvaten aangetast zijn. Vaak ontstaat er een nierontsteking, die zonder behandeling kan leiden tot nierinsufficiëntie. Hoe eerder de behandeling begint, hoe groter de kans dat je de gevolgen kunt beperken. Daarom moet je bij het optreden van deze symptomen zo snel mogelijk advies van een dierenarts inwinnen.

De meest voorkomende symptomen van Leishmaniose

Vermoeidheid

Zwelling van de lymfeklieren

Huidontsteking aan de randen van de oren, neus en rond de ogen (brilvorming)

Verlies van eetlust, overgeven, diarree, gewichtsverlies

Overmatige klauwgroei, soms met ontsteking

Toegenomen dorst en verhoogde urineproductie

Bleke slijmvliezen

Koorts

Bloedneus

Foto's van honden met Leishmania

De volgende foto's tonen typische leishmania. We willen graag de dierenartsenpraktijk Dr. Fenske voor de foto's.

Typische brilvorming bij Leishmaniose

ingelegde neusgaten

geschubde achterpoten

Op de volgende foto’s zie je een hond met leishmaniasis. De hond had last van ernstige huidontstekingen. Al na drie weken behandeling was er een duidelijke verbetering van de symptomen te zien. Vandaag gaat het weer een stuk beter met de hond en is hij weer actief.

Voor de behandeling

3 weken in behandeling

Diagnose - Zo wordt leishmania bij je hond vastgesteld

Het stellen van de diagnose leishmaniasis bij honden kan lastig zijn, omdat er veel ziekten zijn met vergelijkbare symptomen. Een nauwkeurige diagnose van leishmaniasis is belangrijk om de juiste behandeling te kunnen starten. Als je een tijdje geleden met je hond op vakantie bent geweest en hij vertoont een aantal typische symptomen, dan kun je al vermoeden dat het om leishmaniasis gaat. Een bloedonderzoek kan meestal verschillende typische veranderingen in de rode en witte bloedcellen aantonen. Soms kunnen de leishmania-parasieten of de antistoffen die door het immuunsysteem worden aangemaakt, via laboratoriumtests worden aangetoond. Een PCR-test met monsters uit het beenmerg of de lymfeklieren kan uitsluitsel geven. Als de diagnose vaststaat, moet je zo snel mogelijk beginnen met de door de dierenarts aanbevolen behandeling.

Eiwitelektroforese bij verdenking op Leishmania

Eiwitelektroforese (EEP) is een diagnostische methode die wordt gebruikt bij het onderzoek van honden met Leishmania. Eiwitelektroforese kan helpen om de diagnose te bevestigen en de ernst van de ziekte te bepalen. Bij EEP wordt het totale eiwit in het bloed gescheiden in zijn componenten. Als bepaalde eiwitten in het bloedserum verhoogd of verlaagd zijn, kan dit wijzen op een ziekte. Soms wordt de procedure ook serum elektroforese bij honden genoemd.

De eiwitelektroforese kan verschillende eiwitfracties aantonen, waaronder:

Albumine

Globulinen
- Alfa-globulinen
- Beta-globulinen
- Gamma-globulinen

Tijdens een acute opflakkering hebben besmette honden een verhoogde concentratie globulinen. Daarnaast daalt vaak het albuminegehalte, omdat het lichaam moeite heeft om het totale eiwitgehalte (albumine en globulinen) in balans te houden. Een belangrijke waarde is de albumine-globulineverhouding. Bij een acute aandoening is deze waarde meestal lager dan normaal. In het chronische stadium van leishmaniose kunnen de bloedwaarden normaal zijn en lijken op die van een gezonde hond. Regelmatige controleonderzoeken kunnen helpen om veranderingen vroeg op te merken en de behandeling indien nodig aan te passen.

Eiwit-elektroforese kan ook worden gebruikt om het ziekteverloop tijdens de behandeling te beoordelen. Bij honden die op de behandeling reageren, neemt de concentratie van gammaglobulinen in het bloed af. Dit wijst op een afname van de ontsteking en een verbetering van de immuunstatus. Het is echter belangrijk om te weten dat eiwitelektroforese op zichzelf geen definitieve diagnose van leishmaniasis kan opleveren. De EEP moet daarom altijd in combinatie met andere diagnostische methoden en rekening houdend met de klinische symptomen worden gebruikt. Over het algemeen kan eiwitelektroforese een waardevolle aanvulling zijn op de diagnose en monitoring van leishmaniasis bij honden.

Wat laat een Leishmaniase-titer tabel zien?

Een belangrijk hulpmiddel bij de diagnose en monitoring van leishmaniasis is het bepalen van de leishmaniasis-titer. Deze waarde geeft aan hoeveel antistoffen tegen de ziekteverwekker Leishmania infantum er in het bloed van je hond zitten. De titer geeft belangrijke aanwijzingen over een mogelijke infectie en moet altijd samen met de klinische bevindingen worden beoordeeld.

Typische titerwaarden en hun betekenis:

Titerwaarde Betekenis
< 1:40 Geen bewijs van Leishmania
1:40 tot 1:80 Grijs gebied - verder onderzoek aanbevolen
> 1:80 Indicatie van mogelijke besmetting met Leishmania
> 1:160 Sterke indicatie van een actieve infectie

Deze waarden kunnen per laboratorium verschillen. Daarom moeten de resultaten altijd worden bekeken in de context van de symptomen van je hond. Als een infectie of een acute flare-up wordt vermoed, zijn verdere diagnostische tests nodig.

Waarom schommelt de Leishmaniatiter?

De leishmaniose-titer kan tijdens het ziekteverloop om verschillende redenen schommelen. Een verhoogde titerwaarde kan wijzen op een actieve infectie of een opflakkering van de ziekte. Tijdens de behandeling kan de titer dalen, omdat je hond minder antistoffen tegen de ziekteverwekker aanmaakt. Externe factoren zoals stress, een verzwakt immuunsysteem of andere infecties kunnen ervoor zorgen dat de titer weer stijgt. Daarom is het belangrijk om veranderingen in de titer regelmatig te controleren en deze in verband te brengen met de klachten van je hond. Zo kun je het ziekteverloop goed inschatten en de behandeling indien nodig aanpassen.

Progressie van leishmania - De vier stadia

Het ziektebeeld van leishmaniasis wordt onderverdeeld in vier stadia. Hoewel de behandeling in een vroeg stadium vaak betere kansen op succes biedt, kan de ziekte in het eindstadium levensbedreigend zijn.

1. beginfase

In het beginstadium van leishmaniasis heeft de hond milde symptomen, zoals bijvoorbeeld een lichte huidontsteking. Omdat er in het bloed geen of slechts een lage antilichaamtiter aanwezig is, is het moeilijk om leishmaniasis in het beginstadium te diagnosticeren. Daardoor kan het gebeuren dat de ziekte niet vroeg genoeg wordt ontdekt. Het is belangrijk om de klachten goed in de gaten te houden om leishmaniasis te herkennen. Een vroege diagnose en behandeling kunnen het verdere verloop van de ziekte positief beïnvloeden.

2. Matige ziekte

In het tweede stadium hebben honden ernstigere symptomen, zoals bijvoorbeeld ernstige huidontstekingen, gewichtsverlies en gebrek aan eetlust. In het bloed zijn lage tot hoge antilichaamtiters en minder rode bloedcellen dan normaal aantoonbaar. Aan de hand van de klinische bevindingen kan de diagnose leishmaniasis worden gesteld, waardoor de behandeling vroeg kan beginnen. Daardoor hebben honden vaak een gunstige prognose en kunnen ze ondanks de ziekte een goede levenskwaliteit bereiken.

3. Ernstige ziekte

Honden met leishmaniose in stadium 3 hebben ernstige klachten. Naast de symptomen die je al kent uit stadium 2, treden er ook oogontstekingen op. Als leishmaniose ver gevorderd is, kan de ziekte organen beschadigen. In dit stadium kan onder andere een chronische nierziekte ontstaan. De ernstige symptomen, gemiddelde tot hoge antilichaamtiters en een laag aantal rode bloedcellen zijn belangrijke aanwijzingen voor de diagnose. De behandeling van leishmaniose en een aanvullende therapie voor de nierziekte maken meestal deel uit van de verdere veterinaire behandeling. Zonder de juiste behandeling kan de ziekte levensbedreigend worden.

4. laatste fase

Als leishmaniasis bij honden niet wordt behandeld, verloopt de ziekte ernstig. Leishmaniasis kan andere organen aantasten en naast huid- en oogontstekingen kunnen er longembolieën en nieraandoeningen optreden. Naast de klinische symptomen die je al uit eerdere stadia kent, zit er ook een veel te hoog eiwitgehalte in de urine. Dit noemen we ook wel het nefrotisch syndroom. De behandeling wordt individueel bepaald en is afhankelijk van de klachten. Honden met leishmaniasis in het eindstadium hebben een slechte prognose. In het ergste geval moeten de honden worden ingeslapen.

Therapie - Hoe lang kan een hond met leishmania leven?

Als leishmaniasis niet wordt behandeld, kan het je levensverwachting flink verkorten. Ernstige orgaanschade – vooral aan de nieren – kan het ziekteverloop flink verslechteren. In ernstige gevallen kan euthanasie nodig zijn. Een vroege behandeling kan helpen om het risico op orgaanschade te verminderen. Als er bijvoorbeeld al sprake is van nierfalen, moet ook de nierinsufficiëntie worden behandeld. Een vroege behandeling kan een positief effect hebben op de prognose en de levensverwachting.

Leishmaniose is niet te genezen. De hond blijft zijn hele leven lang drager van de ziekteverwekkers. Zelfs als de ziekte goed onder controle is, kan er weer een opflakkering komen. Een behandeling is erop gericht om de symptomen van leishmaniose bij de hond te verlichten. Veel honden hebben langdurige veterinaire zorg nodig, evenals regelmatige controles, wat veel moeite en hoge kosten met zich meebrengt. Daarnaast zijn regelmatige bloed- en urineonderzoeken nodig om het verloop van de ziekte in de gaten te houden en problemen vroeg op te sporen. Met de juiste, levenslange behandeling is een lang en gelukkig hondenleven echter toch mogelijk.

Medicijnen tegen Leishmania

De behandeling van leishmaniasis bij honden gebeurt met verschillende medicijnen. Die remmen de groei van de leishmania’s af en verlichten de symptomen, maar kunnen de ziekteverwekkers nooit helemaal doden. Daarom is een levenslange behandeling nodig. Bij de medicijnen wordt onderscheid gemaakt tussen leishmanistatica, leishmaniciden en immuunmodulatoren. Leishmanistatica remmen de groei van de leishmania’s en leishmaniciden hebben een dodende werking op de ziekteverwekkers. Immuunmodulatoren beïnvloeden het immuunsysteem van de hond, waardoor de immuunreactie op de ziekteverwekkers verandert.

Het meest gebruikte medicijn is Allopurinol. Het wordt via de mond ingenomen en verlicht de symptomen. Tegelijkertijd verhoogt Allopurinol risico op urinewegstenen en nierziekte. Vaak worden voor de behandeling meerdere medicijnen in combinatie gegeven. Ondanks mogelijke bijwerkingen kunnen de medicijnen helpen om de ziekte op de lange termijn onder controle te houden en de levenskwaliteit te behouden. Een behandeling van leishmaniasis zonder medicijnen is tot op heden niet mogelijk.

Terugval van Leishmaniasis ondanks Allopurinol

Je hond kan ondanks de behandeling met Allopurinol opflakkering van leishmaniasis krijgen. Het medicijn vertraagt weliswaar de groei van de leishmania’s, maar doodt de parasieten niet helemaal. Stress, andere ziektes of een zwak immuunsysteem kunnen ervoor zorgen dat de ziekte weer de kop opsteekt. In zulke gevallen kan het nodig zijn om de behandeling aan te passen, bijvoorbeeld met extra medicijnen zoals miltefosine of glucantime. Regelmatige bloedonderzoeken en frequente controles bij de dierenarts zijn belangrijk om opflakkeringen vroeg te herkennen en te behandelen.

Overzicht

Medicijnen voor de behandeling van de Middellandse Zeekrankheid

De volgende informatie is uitsluitend bedoeld als algemene informatie en is geen vervanging voor een behandelingsbeslissing van een dierenarts. De dosering en de behandelingsduur moeten altijd individueel door een dierenarts worden vastgesteld.

Allopurinol

Allopurinol bij de groep van leishmanistatica. Het is een van de meest gebruikte werkzame stoffen voor de behandeling van leishmaniasis en remt de groei van de leishmania’s. Het wordt gebruikt als langdurige behandeling en kan ook in combinatie met andere medicijnen worden gegeven. Meestal krijg je 10 mg per kg lichaamsgewicht om de twaalf uur. Allopurinol verschillende bijwerkingen. Omdat Allopurinol vorming van xanthine-stenen kan bevorderen, wordt vaak een purinearm dieet aangeraden. Wat je precies moet eten, moet je afstemmen met de behandelende dierenarts.

Glucantime / Meglumin-antimonaat

Glucantime hoort bij de groep van leishmaniciden en doodt de leishmania-parasieten. De behandeling duurt meestal 28 dagen. Daarbij wordt één keer per dag 100 mg per kg lichaamsgewicht onder de huid geïnjecteerd. Dit kan pijnlijke zwellingen op de injectieplaatsen veroorzaken. Daarnaast hebben veel honden last van diarree en braken. Langdurig gebruik van Glucantime kan nier- en hartschade veroorzaken. De behandelende dierenarts beslist over het gebruik op basis van de individuele situatie van de hond.

Miltefosine / Milteforan

Miltefosine behoort ook tot de groep van leishmaniciden en veroorzaakt de celdood van de Leishmania. De ziekteverwekkers worden echter niet volledig geëlimineerd. De therapie duurt meestal 28 dagen. Hierbij wordt eenmaal daags 2 mg per kg lichaamsgewicht toegediend. Miltefosine moet met voedsel worden gemengd en mag niet op een lege maag worden toegediend om bijwerkingen te voorkomen. Bijwerkingen zijn spijsverteringsproblemen zoals braken, diarree en misselijkheid. Miltefosine kan ook leiden tot vermoeidheid, verlies van eetlust en malaise. Het middel mag niet worden toegediend tijdens dracht of lactatie en niet aan fokdieren.

Domperidon

Domperidon hoort bij de groep van immuunmodulatoren en beïnvloedt de immuunreactie van de hond. Domperidon kan de immuunrespons beïnvloeden en wordt in bepaalde gevallen als ondersteunende behandeling gebruikt. Domperidon wordt vaak gecombineerd met andere medicijnen. Tijdens de behandeling krijgt de hond meestal 1 mg per kg lichaamsgewicht. Meestal wordt domperidon in een hogere dosering gebruikt bij buikpijn, misselijkheid en braken. Daarom kunnen deze bijwerkingen optreden. Daarnaast kan domperidon een schijnzwangerschap veroorzaken.

Purinearm hondenvoer voor leishmania

Als Leishmaniasis wordt behandeld met het geneesmiddel Allopurinol, is het raadzaam om de hond een purinearm dieet te geven. Allopurinol beïnvloedt het purinemetabolisme. Purines zijn vitale bestanddelen van het organisme en zijn nodig voor de vorming van DNA. Het lichaam produceert purines en scheidt overtollig purine uit in de urine. De hond neemt extra purines op via zijn voeding. 

Allopurinol de afbraak van purine. Je hond maakt dan een tussenproduct aan, zogenaamd xanthine. De verhoogde uitscheiding van xanthine via de urine bevordert de vorming van urinewegstenen. In dit geval zogenaamde xanthine-stenen. Een purinearm dieet kan helpen om de purine-inname te verminderen en wordt vaak gebruikt om het risico op xanthine-steenvorming bij gebruik van Allopurinol verlagen. Maar het is niet makkelijk om geschikt hondenvoer voor leishmaniose te vinden. Slechts enkele fabrikanten vermelden het purinegehalte voer. Daarom raden we je aan om bij het kiezen van het voer advies van een dierenarts in te winnen. Uitgebreide informatie over een purinearm dieet voor honden vind je hier.

Onze tip

Onze variant Groenteheld voor een purinearm dieet. Aardappelen, maïs en ei voorzien je hond van hoogwaardige eiwitten. Met een geanalyseerd purinegehalte 21 mg per 100 g droogvoer of 3,9 mg per 100 g natvoer ondersteunt Groenteheld purinearm dieet. Bij honden die met Allopurinol worden Allopurinol , moet de keuze van het voer altijd worden afgestemd met de behandelende dierenarts. Daarnaast kan je hond kauwstaven van purinearme kauwstaven .

Nu bekijken

Tips voor een purinearm dieet:

Gebruik een complete voeding met een laag purinegehalte en let goed op de ingrediënten. Als je het niet zeker weet, neem dan contact op met de fabrikant.

Snacks voor je hond moeten ook weinig purines bevatten. Een goed alternatief is purinearm droogvoer of blokjes kaas.

Zorg dat je hond genoeg water heeft. Voldoende waterinname is vooral belangrijk voor honden met aandoeningen aan de urinewegen of de nieren.

Alternatieve behandelopties

Er zijn alternatieve benaderingen voor de behandeling van Leishmania. Deze omvatten fytotherapeutische benaderingen met kruidenextracten of immunotherapieën om het immuunsysteem te versterken. Deze alternatieve behandelingen zijn echter nog niet voldoende onderzocht. Hun effectiviteit is niet volledig opgehelderd en de therapie moet altijd met een dierenarts worden besproken.

Kosten voor Leishmania

Als je hond leishmaniose heeft, is meestal een intensieve behandeling nodig. Omdat de ziekte ook na een succesvolle behandeling weer kan opflakkeren, moeten sommige medicijnen je hele leven lang worden gegeven. De kosten voor leishmaniose zijn echter voor elke hond anders. De dosering van de medicijnen hangt af van het lichaamsgewicht van de hond. Mocht de hond na een succesvolle behandeling weer een opflakkering van leishmaniose krijgen, dan zijn er nog meer medicijnen nodig. Bij een behandeling met Allopurinol een purinearm dieet voor de hond aanbevolen. De kosten voor het hondenvoer hangen af van de hoeveelheid voer en de fabrikant. Hieronder hebben we een aantal kostenfactoren op een rijtje gezet.

Kosten voor behandeling van Leishmania:

Leishmaniatest

50 tot 80 € - een keer per jaar, vier keer per jaar in het geval van een actief geval

Bloedbeeld

25 tot 50 € per bloedbeeld - eenmaal per jaar

Behandeling met Allopurinol 

15 € voor 100 tabletten - 2x daags 10 mg/kg lichaamsgewicht gedurende ten minste 6 tot 12 maanden (hond van 10 kg = 2x 100 mg per dag = ca. 9 € per maand)

Andere medicatie voor een terugval

tot 500 €

Purinearm hondenvoer

afhankelijk van het gewicht van de hond en de fabrikant - soms levenslang

Preventie - Bescherm je hond tegen leishmania

Om te voorkomen dat je hond leishmaniose oploopt, kun je de volgende voorzorgsmaatregelen nemen. Vaccinatie kan het risico op besmetting met leishmaniose verminderen.

Profylaxe tegen de mediterrane ziekte bij honden

Reis niet naar gebieden waar Leishmania of zandvliegen voorkomen. (risicogebieden)

Als dat toch het geval is, gebruik dan speciale halsbanden en spot-on-middelen die het risico op muggenbeten kunnen verminderen.

Houd je hond in de schemering en na zonsondergang binnen.

Muggenhorren voor ramen en deuren, muggenhorren (met mazen kleiner dan een millimeter) boven de slaapplaats

Laat je hond vaccineren tegen Leishmania.

Als je hond al besmet is, moet je hem toch preventief behandelen tegen beten. Anders kunnen zandvliegen besmet raken en de Leishmania overbrengen op andere dieren of mensen.

Laat je hond vaccineren tegen Leishmania

Je hond kan vanaf zes maanden tegen leishmaniasis worden ingeënt. De vaccinatie bestaat uit drie injecties met tussenpozen van telkens drie weken. Eén vaccinatiedosis kost 60 €. In het eerste jaar bedragen de kosten dus 180 €. De bescherming treedt pas ongeveer een maand na de laatste vaccinatie in werking. Als je op vakantie gaat, moet de vaccinatie dus minstens drie maanden van tevoren worden toegediend. Daarna heeft je hond elk jaar een herhalingsvaccinatie nodig. Je hond kan alleen worden gevaccineerd als hij negatief is getest op leishmania. Het risico op leishmaniose is bij gevaccineerde honden aanzienlijk kleiner. Volledige bescherming is echter nog niet aangetoond. Het doel van de vaccinatie is niet het voorkomen van de infectie, maar het voorkomen dat de ziekte uitbreekt.

De combinatie van vaccinatie en goede muggenbescherming biedt de meest uitgebreide bescherming.

Honden met Leishmania verzekeren

In Duitsland zijn er verzekeringen die honden dekken met reeds bestaande aandoeningen zoals Leishmania. De voorwaarden verschillen echter sterk van aanbieder tot aanbieder. Huisdierenverzekeringen sluiten vaak reeds bestaande aandoeningen uit en Leishmania wordt bijvoorbeeld niet gedekt als je hond al gediagnosticeerd was voordat de polis werd afgesloten. Controleer de voorwaarden van de verzekeringspolissen of neem rechtstreeks contact op met de aanbieder om erachter te komen of en in welke mate Leishmania gedekt is.

Een hond met leishmania adopteren

Wilt u een hond met Leishmania adopteren? Als je een hond met de ziekte adopteert, neem je een grote verantwoordelijkheid op je. Als je een paar dingen in gedachten houdt, kun je een hond met Leishmania toch een goed leven geven. Bij twijfel kun je altijd advies vragen aan een dierenarts.

Goed geïnformeerd zijn over Leishmaniose bij honden

Informeer jezelf vooraf grondig over Leishmaniose bij honden. Leishmaniose is een levenslange ziekte en de hond moet regelmatig gecontroleerd worden. Zoek uit of er een dierenkliniek bij jou in de buurt is die ervaring heeft met de behandeling van Leishmaniose.

Wees je bewust van de kosten

Bloedonderzoeken, medicatie, speciale voeding en andere behandelingen kunnen erg duur zijn. Zorg ervoor dat je deze kosten kunt en wilt dragen. Leishmania kan ook andere ziekten in de hand werken die extra kosten met zich meebrengen.

Contact met andere huisdieren en mensen

Leishmania is niet direct overdraagbaar, maar het is toch belangrijk om voorzorgsmaatregelen te nemen. Zo kun je het risico op verspreiding van de ziekte tot een minimum beperken. Informeer je over hygiënische voorzorgsmaatregelen en de beste manier om met andere huisdieren om te gaan. Laat andere dieren bijvoorbeeld niet in contact komen met de bak van je hond. Wees extra voorzichtig met huisdieren en mensen met een bestaande aandoening. Leishmania kan het immuunsysteem extra belasten.

De verzorging van een hond met leishmaniose vergt tijd en geduld. Het kan een uitdaging zijn, maar ook een bevredigende ervaring om zo’n hond een liefdevol thuis te bieden. Je moet goed nadenken of je een hond met leishmaniose in huis wilt nemen. Met consequente veterinaire zorg kunnen veel honden ondanks de ziekte een goede levenskwaliteit bereiken.

De 9 meest gestelde vragen over leishmania bij honden

Joje hond heeft Leishmaniose - wat nu? Je hebt waarschijnlijk vragen over Leishmaniose bij honden. U vindt de antwoorden hier.

Hoe manifesteert Leishmania zich bij honden?

De meest voorkomende verschijnselen van Leishmaniose bij honden zijn gewichtsverlies, vermoeidheid en een steeds dunner wordende vacht. Daarnaast zijn er vaak huidproblemen zoals eczeem of zweren en gezwollen lymfeklieren. Als de ziekte voortschrijdt, kan Leishmania vitale organen beschadigen, zoals de nieren of de lever. De algehele conditie van je hond zal dan aanzienlijk verslechteren.

Hoe lang kan een hond met Leishmaniose leven?

Met een consequente behandeling door de dierenarts kunnen veel honden ondanks leishmaniose gedurende langere tijd een goede levenskwaliteit behouden. De ziekte is echter chronisch en kan niet worden genezen. Dat betekent dat je hond zijn hele leven leishmaniose zal hebben. Het verloop van leishmaniose hangt sterk af van hoe vroeg de ziekte wordt opgemerkt en hoe goed de behandeling aanslaat. Zonder behandeling kan leishmaniose dodelijk zijn voor je hond.

Kan Leishmania worden overgedragen van honden op mensen?

Ja. Leishmaniose is een zogenaamde zoönose, wat betekent dat mensen er ook door besmet kunnen raken. Je kunt het niet rechtstreeks van je hond krijgen. De overdracht gebeurt alleen via besmette zandmuggen, die de parasiet overbrengen. Zolang er geen muggen in de buurt zijn, is er geen risico.

Kan Leishmaniose bij honden worden genezen?

Leishmaniose is weliswaar niet te genezen, maar wel te behandelen. Met de juiste medicatie en een aangepast dieet kun je de ziekte goed onder controle houden. Veel honden hebben bij een consequente behandeling gedurende langere tijd nauwelijks last van de ziekte. Je hond heeft een levenslange behandeling en regelmatige controles bij de dierenarts nodig om ervoor te zorgen dat de ziekte niet weer de kop opsteekt.

Hoe kan ik mijn hond beschermen tegen Leishmania?

De beste bescherming voor je hond is om hem te beschermen tegen zandvliegenbeten. Dit kun je doen met speciale halsbanden, insectenwerende middelen en door wandelingen in de schemering te vermijden. Vaccinatie biedt extra bescherming, ook al is het niet altijd 100 % effectief.

Hoe wordt Leishmaniose bij honden vastgesteld?

Leishmania wordt gediagnosticeerd met bloedtesten die zoeken naar antilichamen tegen de ziekteverwekker. Als alternatief worden PCR-tests of weefselmonsters gebruikt om de parasiet rechtstreeks aan te tonen. Zo kan de dierenkliniek bepalen of je hond Leishmania heeft.

Hoe wordt Leishmania behandeld?

De behandeling is erop gericht om de parasieten te bestrijden en de symptomen te verlichten. Medicijnen zoals Allopurinol speciale middelen met antimoon kunnen je hond helpen. Om te voorkomen dat je hond een terugval krijgt, moet je de medicijnen vaak zijn hele leven lang blijven geven. Een aangepast dieet kan de behandeling, afhankelijk van de situatie, een goede aanvulling zijn.

Hoe verspreidt Leishmania zich?

Je hond kan besmet raken door een beet van een zandvlieg die de parasiet leishmaniose bij zich heeft. Leishmaniose kwam eerst vooral voor in tropische en subtropische gebieden. Door klimaatverandering en reizen naar risicogebieden verspreidt leishmaniose zich nu ook naar andere gebieden.

Hoe lang duurt het voordat Leishmania uitbreekt?

Dit is moeilijk te zeggen. De ziekte kan vaak maanden of zelfs jaren sluimeren in het lichaam van je hond voordat de eerste symptomen verschijnen. Als je hond uit een risicogebied komt of daar is geweest, moet je dus extra waakzaam zijn.

Onze aanbeveling - Purinearm hondenvoer bij leishmania

Als je hond leishmaniose heeft, wordt de behandeling meestal met Allopurinol gedaan. Dit medicijn helpt de ziekte onder controle te houden en kan de symptomen verlichten. Allopurinol echter de purinestofwisseling en verhoogt daardoor het risico op de vorming van urinewegstenen. Om het risico op de vorming van xanthine-stenen te verminderen, wordt vaak een purinearm dieet aangeraden.

We willen het jou en je hond makkelijker maken om purinearm te voeren. Onze Groenteheld zorgvuldig geselecteerde, purinearme ingrediënten. Maïs, aardappelproteïne en scharreleieren vormen de eiwitbron. Deze ingrediënten zijn purinearm en bevatten hoogwaardige eiwitten. Onze Groenteheld je hond van alle voedingsstoffen die een compleet voer nodig heeft. Het purinegehalte droogvoer bedraagt slechts 21 mg per 100 g en dat van het natvoer slechts 3,9 mg per 100 g. Door de speciale samenstelling is deze variant geschikt voor een purinearm dieet. Probeer het meteen eens uit.

Klanten met blije honden

Referenties