Leiszmanioza u psa - objawy, leczenie i koszty

Leiszmanioza jest coraz częściej występującą chorobą u psów. Liczba psów cierpiących na tę chorobę rośnie również w Niemczech. Bez leczenia choroba ta może być śmiertelna. Martwisz się o swojego psa? Wyjaśniamy, na jakie objawy należy zwracać uwagę i jak leczyć leiszmanioza u psa.

Ofrieda, 13.08.2021 – Ostatnia aktualizacja: 08.01.2026

Przegląd rozdziałów

Niebezpieczna choroba śródziemnomorska u psa - Czym jest leiszmanioza?

Ugryzienie przez muchę piaskową - Jak pies może zarazić się leiszmanioza ?

Objawy - Jak leiszmanioza objawia się u psa?

Diagnoza - Jak wykrywa się leiszmanioza u psa?

Progresja leiszmanioza - Cztery etapy

Terapia - Jak długo może żyć pies z leiszmanioza ?

Zapobieganie - chroń swojego psa przed leiszmanioza

Przygarnij psa z leiszmanioza

9 najczęstszych pytań o leiszmaniozę u psa

Nasza rekomendacja – Karma o niskiej zawartości puryn dla psa z leiszmaniozą

Niebezpieczna choroba śródziemnomorska u psa - Czym jest leiszmanioza?

W przypadku leiszmanioza pies leiszmanioza zarażony maleńkimi pasożytami, zwanymi leiszmanami. Nosicielem pasożytów jest komar piaskowy. Komary te występują głównie we Włoszech, Francji, Hiszpanii i innych krajach basenu Morza Śródziemnego. Jednak w wyniku zmian klimatycznych coraz częściej pojawiają się one również w Austrii i Niemczech. leiszmanioza również nazywana chorobą podróżnych. Często psy zarażają się podczas wakacji w krajach, w których występuje zwiększona liczba komarów piaskowych. Psy importowane z organizacji zajmujących się ochroną zwierząt są częściej zarażone, dlatego leiszmanioza je zbadać pod kątem leiszmanioza . Pasożyty są trudne do zwalczenia przez żywiciela. Infekcja może prowadzić do zmian immunologicznych, które powodują poważne uszkodzenia ważnych narządów i stawów. W przypadku podejrzenia leiszmanioza natychmiastową wizytę u weterynarza.

Rozprzestrzenianie się leiszmanioza Źródło: NordNordWest/Wikipedia CC

Ile psów ma leiszmanioza?

Leiszmanioza miliony psów na całym świecie. Nie ma dokładnych danych, ponieważ liczba psów leiszmanioza nie została precyzyjnie oszacowana. W południowo-zachodniej Europie leiszmanioza cierpi około 2,5 miliona psów. [1] W Niemczech choroba dotyka głównie psy pochodzące z regionu Morza Śródziemnego lub takie, które kiedyś tam przebywały. Szacuje się, że w Niemczech zarażonych jest prawdopodobnie ponad tysiąc psów. [2]

Ugryzienie przez muchę piaskową - Jak pies może zarazić się leiszmanioza ?

leiszmanioza przenoszona leiszmanioza zazwyczaj przez ukąszenie zarażonej samicy komara. Komary zarażają się od już zarażonych zwierząt, a następnie leiszmanie namnażają się wewnątrz komara. Gdy komar ugryzie inne ssaki, przenosi patogeny. Przenoszenie przebiega podobnie jak w przypadku malarii psów (babeszjozy). W przypadku malarii psów kleszcze zarażają psy. Badano również bezpośrednie przenoszenie leiszmanioza psami. Stwierdzono, że przenoszenie z jednego psa na drugiego jest możliwe poprzez ugryzienia. Nie można również wykluczyć zakażenia podczas krycia. Ponadto leiszmanioza może być przenoszona przez łożysko od ciężarnych suk na szczenięta. Jednak te drogi przenoszenia są bardzo mało prawdopodobne. Oprócz psów, jako potencjalni nosiciele znane są również gryzonie, konie, koty, a nawet ludzie.

Samica komara z gatunku Phlebotomus papatasi podczas pobierania krwi – źródło: CDC/Frank Collins

Niebezpieczeństwo dla ludzi? - Czy leiszmanioza jest zaraźliwa u psów?

Nie przeprowadzono jeszcze kompleksowych badań dotyczących możliwości zarażenia się od psa. Jednak ludzie mogą leiszmanioza poprzez ukąszenie zarażonego komara. Ponadto patogeny mogą przenosić się na właściciela poprzez otwarte egzemy u psa lub poprzez ugryzienie. Jest to jednak raczej mało prawdopodobne. W Niemczech każdego roku około 20 osób zapada na leiszmanioza. Szczególnie narażone są małe dzieci, osoby starsze i osoby z osłabionym układem odpornościowym. Osoby te powinny leiszmanioza unikać kontaktu z psami zarażonymi leiszmanioza .

Więcej informacji na temat ryzyka zakażenia leiszmanioza można znaleźć na stronie internetowej stronie internetowej Instytutu Roberta Kocha.

Objawy - Jak leiszmanioza objawia się u psa?

Leiszmanioza jest złożoną chorobą i może objawiać się na różne sposoby. Zanim u psa pojawią się objawy, może minąć kilka miesięcy lub nawet osiem lat. Czasami pies może pozostać bez objawów. To, czy pies wykazuje objawy leiszmanioza , zależy od tego, jak jego układ odpornościowy reaguje na patogeny. Niektóre psy aktywują mechanizmy obronne, które zabijają pasożyty lub utrzymują je pod kontrolą. Często jednak dochodzi do nawrotu choroby. Pies wydaje się zmęczony i wyczerpany. Po pewnym czasie węzły chłonne puchną i rozwija się stan zapalny skóry. Zapalenie często zaczyna się na krawędziach uszu, nosa i wokół oczu. Zapalenie oczu jest często określane jako tworzenie się okularów. 

Inne objawy leiszmanioza to utrata apetytu, wymioty i biegunka. Niektóre psy cierpią na krwawienia z nosa. Jeśli leiszmanioza u psów jest bardzo zaawansowana, ważne narządy, stawy, oczy i naczynia krwionośne mogą doznać poważnych uszkodzeń. Często występuje zapalenie nerek, które może prowadzić do niewydolności nerek, jeśli nie jest leczone. Jeśli pies zostanie szybko poddany leczeniu, można zapobiec uszkodzeniu narządów. Dlatego w przypadku wystąpienia tych objawów należy pilnie zasięgnąć porady weterynarza.

Najczęstsze objawy leiszmanioza

Zmęczenie, znużenie

Obrzęk węzłów chłonnych

Zapalenie skóry na krawędziach uszu, nosa i wokół oczu (tworzenie się okularów)

Utrata apetytu, wymioty, biegunka, utrata masy ciała

Nadmierny wzrost pazurów, czasami ze stanem zapalnym

Zwiększone pragnienie i zwiększone wydalanie moczu

blade błony śluzowe

Gorączka

Krwawienie z nosa

Zdjęcia psów z leiszmanioza

Poniższe zdjęcia przedstawiają typowe leiszmanioza. Chcielibyśmy podziękować praktyce weterynaryjnej Dr Fenske za udostępnienie zdjęć.

Typowa formacja okularów z leiszmanioza

inkrustowane nozdrza

łuskowate tylne nogi

Kolejne zdjęcia przedstawiają psa z leiszmanioza. Pies cierpiał na ciężkie zapalenie skóry. Już po trzech tygodniach leczenia nastąpiła wyraźna poprawa. Dziś pies znów jest sprawny i ma mnóstwo energii na nowe przygody.

Przed leczeniem

3 tygodnie leczenia

Diagnoza - Jak wykrywa się leiszmanioza u psa?

Diagnozowanie leiszmanioza u psów może być wyzwaniem, ponieważ istnieje wiele chorób o podobnych objawach. Dokładna identyfikacja leiszmanioza jest ważna w celu szybkiego i prawidłowego leczenia choroby. Jeśli jakiś czas temu byłeś ze swoim psem na wakacjach i wykazuje on pewne typowe objawy, można już podejrzewać leiszmanioza . Późniejsze badanie krwi zwykle wykazuje kilka typowych zmian w czerwonych i białych krwinkach. W niektórych przypadkach leiszmaniozę lub przeciwciała wytwarzane przez układ odpornościowy można wykryć za pomocą testów laboratoryjnych. Test PCR z próbkami szpiku kostnego lub węzłów chłonnych może dostarczyć informacji. Po postawieniu ostatecznej diagnozy należy natychmiast rozpocząć leczenie leiszmanioza u psa.

Elektroforeza białek w przypadku podejrzenia leiszmanioza

Elektroforeza białek (EEP) jest metodą diagnostyczną stosowaną w badaniu psów z leiszmanioza . Elektroforeza białek może pomóc w potwierdzeniu diagnozy i określeniu stopnia zaawansowania choroby. W EEP całkowite białko we krwi jest rozkładane na składniki. Jeśli poziom niektórych białek w surowicy krwi jest podwyższony lub obniżony, może to wskazywać na chorobę. Czasami procedura ta jest również określana jako elektroforeza surowicy u psów.

EEP może wyświetlać różne frakcje białek, w tym

Albumina

Globuliny
- Alfa-globuliny
- Beta-globuliny
- Gamma-globuliny

Podczas ostrego ataku, zakażone psy mają zwiększone stężenie globulin. Ponadto, zawartość albuminy często spada, ponieważ organizm ma problemy ze zrównoważeniem całkowitej zawartości białka (albuminy i globuliny). Ważną mierzoną wartością jest iloraz albuminy i globuliny. W ostrej chorobie ta zmierzona wartość jest zwykle niższa niż normalnie. W przewlekłym stadium leiszmanioza wartości krwi mogą być prawidłowe i podobne do wartości u zdrowego psa. Niemniej jednak wartości krwi powinny być regularnie sprawdzane w celu wczesnego rozpoznania i leczenia ewentualnego nawrotu choroby.

Elektroforeza białek może być również wykorzystywana do monitorowania skuteczności leczenia leiszmanioza . U psów, które reagują na leczenie, stężenie gamma globulin we krwi spada. Wskazuje to na regresję stanu zapalnego i poprawę stanu immunologicznego. Należy jednak pamiętać, że sama elektroforeza białek nie może zapewnić ostatecznej diagnozy leiszmanioza . Badanie EEP powinno być zatem zawsze stosowane w połączeniu z innymi metodami diagnostycznymi i z uwzględnieniem objawów klinicznych. Ogólnie rzecz biorąc, elektroforeza białek może być cennym uzupełnieniem diagnostyki i monitorowania leiszmanioza u psów.

Co pokazuje leiszmanioza?

Ważnym narzędziem w diagnostyce i monitorowaniu leiszmanioza jest określenie leiszmanioza. Wartość ta wskazuje, ile przeciwciał przeciwko patogenowi Leishmania infantum znajduje się we krwi psa. Miano można wykorzystać do oceny, czy infekcja jest obecna i jak bardzo jest zaawansowana.

Typowe wartości miana i ich znaczenie:

Wartość miana Znaczenie
< 1:40 Brak oznak leiszmanioza
1:40 do 1:80 Szary obszar - zalecane dalsze badania
> 1:80 Wskazanie możliwego zakażenia leiszmanioza
> 1:160 Silne wskazanie aktywnej infekcji

Wartości te mogą się różnić w zależności od laboratorium. Dlatego wyniki należy zawsze rozpatrywać w kontekście objawów występujących u psa. W przypadku podejrzenia infekcji lub ostrego zaostrzenia choroby konieczne są dalsze badania diagnostyczne.

Dlaczego leiszmanioza ulega wahaniom?

Leiszmanioza może zmieniać się w trakcie choroby z różnych powodów. Wysoka wartość miana często wskazuje na aktywną infekcję lub zaostrzenie choroby. Po skutecznym leczeniu miano może spaść, ponieważ pies wytwarza mniej przeciwciał przeciwko patogenowi. Czynniki zewnętrzne, takie jak stres, osłabiona obrona immunologiczna lub inne infekcje, mogą spowodować ponowny wzrost miana. Dlatego ważne jest regularne sprawdzanie zmian miana i rozpatrywanie ich w kontekście objawów występujących u psa. Pozwala to prawidłowo ocenić przebieg choroby i w razie potrzeby dostosować leczenie.

Progresja leiszmanioza - Cztery etapy

Obraz kliniczny leiszmanioza dzieli się na cztery etapy. Podczas gdy leiszmanioza jest łatwa do leczenia w początkowym stadium, choroba może zagrażać życiu w końcowym stadium.

1. etap początkowy

We wczesnych stadiach leiszmanioza pies ma łagodne objawy, takie jak lekkie zapalenie skóry. Ponieważ we krwi nie ma miana przeciwciał lub jest ono słabe, trudno jest zdiagnozować leiszmanioza we wczesnych stadiach. Może to prowadzić do nierozpoznania choroby na wczesnym etapie. Dalsza obserwacja objawów jest ważna dla rozpoznania leiszmanioza . Dzięki jasnej diagnozie i odpowiedniej terapii, leiszmanioza jest łatwa do leczenia we wczesnych stadiach.

2. umiarkowana choroba

W drugim etapie psy mają bardziej nasilone objawy, takie jak ciężkie zapalenie skóry, utrata masy ciała i utrata apetytu. We krwi można wykryć niskie lub wysokie miano przeciwciał i mniej czerwonych krwinek niż normalnie. Wyniki kliniczne umożliwiają zdiagnozowanie leiszmanioza, co pozwala na rozpoczęcie leczenia na wczesnym etapie. Oznacza to, że psy z drugim stadium leiszmanioza mają dobre rokowania i mogą dobrze żyć z chorobą.

3. poważna choroba

Psy z leiszmanioza w trzecim stadium mają poważne objawy. Oprócz objawów znanych ze stadium 2 występuje zapalenie oczu. Jeśli leiszmanioza jest bardzo zaawansowana, uszkadza narządy. Dlatego przewlekła choroba nerek często występuje w stadium 3. Ciężkie objawy, średnie lub wysokie miano przeciwciał i niska liczba czerwonych krwinek pozwalają na jednoznaczną diagnozę. Leczenie leiszmanioza i dodatkowa terapia choroby nerek są niezbędne, aby pomóc choremu psu. W przeciwnym razie leiszmanioza na tym etapie jest śmiertelna.

4. etap końcowy

Jeśli leiszmanioza u psów nie jest leczona, choroba może przybrać ciężki przebieg. leiszmanioza wpływa na inne narządy, a oprócz zapalenia skóry i oczu dochodzi do zatorowości płucnej i choroby nerek. Oprócz objawów klinicznych znanych z poprzednich stadiów, w moczu stwierdza się nadmiernie wysoką ilość białka. Ten objaw jest również znany jako zespół nerczycowy. Leczenie jest zindywidualizowane i oparte na objawach. Psy z końcowym stadium leiszmanioza mają niewielkie szanse na wyzdrowienie, a narządy są poważnie upośledzone. W najgorszym przypadku psy muszą zostać poddane eutanazji.

Terapia - Jak długo może żyć pies z leiszmanioza ?

Jeśli leiszmanioza nie jest leczona, długość życia psa wynosi maksymalnie dwa do trzech lat. Wiele zwierząt umiera wcześniej z powodu niewydolności nerek lub musi zostać uśpionych. Aby zapobiec uszkodzeniu narządów psa przez leiszmanioza , leczenie należy rozpocząć szybko. Na przykład, jeśli niewydolność nerek jest już obecna, należy również leczyć niewydolność nerek. Wczesne leczenie zwiększa oczekiwaną długość życia psów z leiszmanioza.

Leiszmanioza nie jest uleczalna. Pies ma patogeny w swoim ciele do końca życia. Nawet po skutecznym leczeniu możliwy jest nowy wybuch choroby. Celem terapii jest złagodzenie objawów leiszmanioza u psów. Pies wymaga zatem specjalnej opieki do końca życia, co wiąże się z dużym wysiłkiem i wysokimi kosztami. Ponadto konieczne są regularne badania krwi i moczu w celu monitorowania postępu choroby i rozpoznawania problemów na wczesnym etapie. Jednak dzięki odpowiedniej terapii przez całe życie, długie i szczęśliwe życie psa jest nadal możliwe.

Leki na leiszmanioza

leiszmanioza u psów jest leczona różnymi lekami. Leki hamują wzrost leiszmanii i łagodzą objawy, ale nigdy nie mogą całkowicie zabić patogenów. Konieczna jest zatem dożywotnia terapia. Rozróżnia się leki leiszmaniobójcze, leiszmanicydy i immunomodulatory. Leiszmaniotyki hamują wzrost leiszmanii, a leiszmanicydy działają zabójczo na patogeny. Immunomodulatory wpływają na układ odpornościowy psa, zmieniając i poprawiając odpowiedź immunologiczną na patogeny.

Najczęściej stosowanym lekiem jest allopurynol. Jest on podawany doustnie i łagodzi objawy. Jednocześnie allopurynol zwiększa ryzyko powstawania kamieni moczowych i chorób nerek. W leczeniu często stosuje się kilka leków w skojarzeniu. Pomimo poważnych skutków ubocznych, lek przyczynia się do poprawy jakości życia psa. Leczenie leiszmanioza bez leków nie jest obecnie możliwe.

Leiszmanioza pomimo stosowania allopurynolu

Pomimo leczenia allopurynolem, u psa może wystąpić leiszmanioza. Chociaż lek spowalnia wzrost leiszmaniozy, nie zabija pasożytów całkowicie. Stres, inne choroby lub słaby układ odpornościowy mogą spowodować ponowny wybuch choroby. W takich przypadkach konieczne jest dostosowanie leczenia, na przykład za pomocą dodatkowych leków, takich jak miltefozyna lub glukantym. Regularne badania krwi i częste wizyty kontrolne w klinice weterynaryjnej są ważne, aby rozpoznać i leczyć nawroty choroby na wczesnym etapie.

Przegląd

Leki stosowane w leczeniu choroby śródziemnomorskiej

Podane dawki są zaleceniami. Dokładną terapię i dawkowanie należy zawsze omówić z weterynarzem.

Allopurynol

Allopurynol należy do grupy leków na leiszmaniozę. Jest preferowanym lekiem w leczeniu leiszmanioza i hamuje wzrost leiszmanii. Jest stosowany jako terapia długoterminowa i może być również stosowany w połączeniu z innymi lekami. Z reguły podaje się 10 mg na kg masy ciała co dwanaście godzin. Allopurynol ma różne skutki uboczne. Na przykład leczenie allopurynolem sprzyja powstawaniu kamieni ksantynowych i chorób nerek. Aby zapobiec powstawaniu kamieni ksantynowych, należy stosować dietę niskopurynową.

Glucantime / antymonian megluminy

Glucantime należy do grupy leiszmanicydów i działa zabójczo na leiszmaniozę. Terapia trwa zwykle 28 dni. Polega ona na wstrzykiwaniu 100 mg na kg masy ciała pod skórę raz dziennie. Może to powodować bolesny obrzęk w miejscach wstrzyknięcia. Wiele psów cierpi również na biegunkę i wymioty. Długotrwałe stosowanie preparatu Glucantime może spowodować uszkodzenie nerek i serca. Dlatego Glucantime powinien być stosowany tylko w ostateczności.

Miltefosin / Milteforan

Miltefozyna również należy do grupy leiszmanicydów i powoduje śmierć komórek leiszmanii. Patogeny nie są jednak całkowicie eliminowane. Terapia trwa zwykle 28 dni. Lek podaje się raz dziennie w dawce 2 mg na kg masy ciała. Miltefozynę należy mieszać z jedzeniem i nie podawać na pusty żołądek, aby uniknąć skutków ubocznych. Działania niepożądane obejmują problemy trawienne, takie jak wymioty, biegunka i nudności. Miltefozyna może również powodować zmęczenie, utratę apetytu i złe samopoczucie. Leku nie wolno podawać w okresie ciąży lub laktacji ani zwierzętom hodowlanym.

domperidon

Domperidon należy do grupy immunomodulatorów i wpływa na odpowiedź immunologiczną psa. Domperidon może hamować rozwój objawów i jest również stosowany w zapobieganiu leiszmanioza . Domperidon jest często łączony z innymi lekami. Podczas leczenia psu podaje się zwykle 1 mg na kg masy ciała. Domperidon jest zwykle stosowany w wyższych dawkach w przypadku bólu brzucha, nudności i wymiotów. Te działania niepożądane mogą zatem wystąpić. Domperidon może również powodować fałszywą ciążę.

Karma dla psów o niskiej zawartości puryn w leiszmanioza

Jeśli leiszmanioza jest leczona lekiem allopurinol, zaleca się karmienie psa dietą niskopurynową. Allopurynol wpływa na metabolizm puryn. Puryny są istotnymi składnikami organizmu i są niezbędne do tworzenia DNA. Organizm wytwarza puryny i wydala ich nadmiar z moczem. Pies wchłania dodatkowe puryny wraz z pożywieniem. 

Allopurynol hamuje rozkład puryn. W organizmie psa powstaje produkt pośredni, tzw. ksantyna. Zwiększone wydalanie ksantyny z moczem sprzyja tworzeniu się kamieni moczowych, w tym przypadku tzw. kamieni ksantynowych. Karma o niskiej zawartości puryn odciąża metabolizm puryn i zmniejsza ryzyko tworzenia się kamieni ksantynowych. Jednak znalezienie odpowiedniej leiszmanioza nie jest łatwe. Tylko nieliczni producenci podają zawartość puryn w swojej karmie. Dlatego przy wyborze karmy zalecamy zasięgnięcie porady weterynarza. Szczegółowe informacje na temat diety o niskiej zawartości puryn u psów znajdziesz tutaj.

Nasza rekomendacja

Nasza odmiana Warzywny Bohater jest idealna dla diet o niskiej zawartości puryn. Ziemniaki, łubin i jajko dostarczają psu wysokiej jakości białka. Dzięki zawartości zaledwie 27 mg puryn na 100 g karmy suchej i 4,8 mg puryn na 100 g karmy mokrej, karma jest idealna dla psów poddawanych leczeniu leiszmanioza z użyciem allopurynolu. Ponadto pies może cieszyć się karmą gryzaki o niskiej zawartości puryn.

Warzywny Bohater

Sucha karma, mokra karma i Gryzaki

Zobacz teraz

Karma dla psów o niskiej zawartości puryny, bez ziemniaków

Twój pies nie lubi ziemniaków? Nie ma problemu. W naszej odmianie Mistrz Kukurydzy kukurydza, łubin i owies dostarczają białka. Z zaledwie 33 mg puryn na 100 g, nadaje się również do diety niskopurynowej dla Twojego psa. 

Mistrz Kukurydzy
Mistrz Kukurydzy
Mistrz Kukurydzy
Mistrz Kukurydzy

Mistrz Kukurydzy

Zobacz teraz

Wskazówki dotyczące diety niskopurynowej:

Używaj pełnoporcjowej karmy o niskiej zawartości puryn i zwracaj szczególną uwagę na składniki. W razie wątpliwości należy skontaktować się z producentem.

Przekąski dla psa również powinny mieć niską zawartość puryn. Dobrą alternatywą jest sucha karma o niskiej zawartości puryn lub kostki sera.

Zapewnij psu dużo wody. Wysokie spożycie płynów jest szczególnie ważne dla psów z chorobami pęcherza i nerek.

Alternatywne opcje leczenia

Istnieją alternatywne podejścia do leczenia leiszmanioza. Obejmują one podejście fitoterapeutyczne z wykorzystaniem ekstraktów ziołowych lub immunoterapii w celu wzmocnienia układu odpornościowego. Jednak te alternatywne metody leczenia nie zostały jeszcze wystarczająco zbadane. Ich skuteczność nie została w pełni wyjaśniona, a terapia powinna być zawsze omawiana z weterynarzem.

Koszty z leiszmanioza

Jeśli Twój pies ma leiszmanioza, zwykle wymaga ona intensywnego leczenia. Ponieważ choroba może wybuchnąć ponownie nawet po skutecznym leczeniu, niektóre leki muszą być podawane do końca życia psa. Koszty leiszmanioza są jednak indywidualne dla każdego psa. Dawka leku zależy od masy ciała psa. Jeśli po skutecznym leczeniu u psa wystąpi kolejny nawrót leiszmanioza, konieczne jest dalsze leczenie. Podczas leczenia allopurynolem pies musi być karmiony dietą o niskiej zawartości puryn. Koszt karmy dla psów zależy od jej ilości i producenta. Poniżej wymieniliśmy niektóre z czynników kosztowych.

Koszty leiszmanioza:

leiszmanioza

50-80 € - raz w roku, cztery razy w roku w przypadku aktywnego przypadku

Morfologia krwi

25-50 € za morfologię krwi - raz w roku

Leczenie allopurynolem 

15 € za 100 tabletek - 2x dziennie 10 mg/kg masy ciała przez co najmniej 6 do 12 miesięcy (10 kg psa = 2x 100 mg dziennie = ok. 9 € miesięcznie)

Inne leki na nawrót choroby

do 500 €

Karma dla psów o niskiej zawartości puryn

w zależności od wagi psa i producenta - czasami na całe życie

Zapobieganie - chroń swojego psa przed leiszmanioza

Aby zapobiec zarażeniu psa leiszmanioza , można podjąć następujące środki ostrożności. Szczepienia mogą zmniejszyć ryzyko leiszmanioza.

Profilaktyka choroby śródziemnomorskiej u psów

Nie podróżuj do obszarów, w których występuje Leishmania lub muszki piaskowe. (obszary ryzyka)

Jeśli to zrobisz, użyj specjalnych obroży i produktów spot-on, które niezawodnie odstraszają komary.

Trzymaj psa w domu o zmierzchu i po zmroku.

Siatki przeciwkomarowe na oknach i drzwiach, moskitiery (o oczkach mniejszych niż jeden milimetr) nad miejscem do spania

Zaszczep psa przeciwko leiszmanioza .

Jeśli pies jest już zarażony, nadal należy leczyć go zapobiegawczo przed ukąszeniami. W przeciwnym razie muchy piaskowe mogą się zarazić i przenieść leiszmaniozę na inne zwierzęta lub ludzi.

Zaszczep swojego psa przeciwko leiszmanioza

Twój pies może zostać leiszmanioza przeciwko leiszmanioza w wieku od sześciu miesięcy. Szczepienie składa się z trzech dawek podawanych w odstępach trzech tygodni. Jedna dawka szczepionki kosztuje 60 euro. W pierwszym roku koszty wynoszą zatem 180 euro. Ochrona szczepionkowa zaczyna działać dopiero po około miesiącu od ostatniego szczepienia. Jeśli planujesz wakacje, szczepionkę należy podać co najmniej trzy miesiące wcześniej. Następnie pies wymaga corocznego szczepienia przypominającego. Szczepienie jest możliwe tylko wtedy, gdy wynik testu na obecność leiszmanii u psa jest negatywny. Ryzyko zachorowania na leiszmaniozę jest nawet czterokrotnie mniejsze u psów zaszczepionych. Nie udowodniono jednak, że szczepionka zapewnia całkowitą ochronę. Celem szczepienia nie jest zapobieganie zakażeniu, ale zapobieganie wystąpieniu choroby.

Możesz optymalnie chronić swojego psa, szczepiąc go przeciwko leiszmanioza i stosując odpowiedni środek odstraszający komary.

Ubezpieczenie psów z leiszmanioza

W Niemczech istnieją polisy ubezpieczeniowe, które obejmują psy z istniejącymi wcześniej schorzeniami, takimi jak leiszmanioza . Jednak warunki różnią się znacznie w zależności od ubezpieczyciela. Polisy ubezpieczeniowe dla zwierząt często wykluczają istniejące wcześniej schorzenia, a na przykład leiszmanioza nie jest objęta ubezpieczeniem, jeśli pies został zdiagnozowany przed wykupieniem polisy. Sprawdź warunki polis ubezpieczeniowych lub skontaktuj się bezpośrednio z ubezpieczycielem, aby dowiedzieć się, czy i w jakim zakresie leiszmanioza jest objęta ubezpieczeniem.

Przygarnij psa z leiszmanioza

Chcesz adoptować psa z leiszmanioza ? Adoptując chorego psa, bierzesz na siebie wielką odpowiedzialność. Jeśli będziesz pamiętać o kilku rzeczach, możesz zapewnić psu z leiszmanioza dobre życie. W razie wątpliwości zawsze możesz zasięgnąć porady weterynarza.

Poinformuj się dobrze o leiszmanioza u psów

Należy wcześniej dokładnie zapoznać się z leiszmanioza u psów. leiszmanioza jest chorobą trwającą całe życie, a pies wymaga regularnych badań kontrolnych. Dowiedz się, czy w Twojej okolicy znajduje się klinika weterynaryjna, która ma doświadczenie w leczeniu leiszmanioza .

Bądź świadomy kosztów

Badania krwi, leki, specjalna żywność i inne zabiegi mogą być bardzo kosztowne. Upewnij się, że możesz i chcesz ponieść te koszty. Ponadto leiszmanioza może sprzyjać innym chorobom, które powodują dodatkowe koszty.

Kontakt z innymi zwierzętami i ludźmi

leiszmanioza nie jest bezpośrednio przenoszona, ale nadal ważne jest, aby zachować środki ostrożności. W ten sposób można zminimalizować ryzyko rozprzestrzeniania się choroby. Dowiedz się o środkach ostrożności w zakresie higieny i najlepszych sposobach postępowania z innymi zwierzętami domowymi. Na przykład, nie pozwalaj innym zwierzętom na kontakt z miską Twojego psa. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku zwierząt domowych i osób z istniejącymi wcześniej schorzeniami. leiszmanioza może dodatkowo obciążać układ odpornościowy.

Opieka nad psem z leiszmanioza wymaga czasu i cierpliwości. Zapewnienie takiemu psu kochającego domu może być wyzwaniem, ale także satysfakcjonującym doświadczeniem. Powinieneś dokładnie przemyśleć przyjęcie psa z leiszmanioza . Dzięki odpowiedniej terapii i wsparciu weterynaryjnemu możesz przeżyć wiele przygód razem z leiszmanioza z leiszmaniozą.

9 najczęstszych pytań o leiszmaniozę u psa

Twój pies ma leiszmanioza - co teraz? Prawdopodobnie masz kilka pytań dotyczących leiszmanioza u psów. Odpowiedzi można znaleźć tutaj.

Jak leiszmanioza objawia się u psów?

Najczęstszymi objawami leiszmanioza u psów są utrata masy ciała, zmęczenie i coraz bardziej przerzedzona sierść. Często towarzyszą temu problemy skórne, takie jak egzema lub wrzody i obrzęk węzłów chłonnych. Jeśli choroba postępuje, leiszmanioza może uszkodzić ważne narządy, takie jak nerki lub wątroba. Ogólny stan psa ulegnie wówczas znacznemu pogorszeniu.

Jak długo pies może żyć z leiszmanioza ?

Przy odpowiednim leczeniu i opiece pies może żyć przez wiele lat pomimo leiszmanioza . Choroba jest jednak przewlekła i nie można jej wyleczyć. Oznacza to, że pies będzie cierpiał na leiszmanioza do końca życia. Przebieg leiszmanioza zależy w dużej mierze od tego, jak wcześnie choroba zostanie rozpoznana i jak skuteczne jest leczenie. Bez leczenia leiszmanioza może być śmiertelna dla psa.

Czy leiszmanioza może być przenoszona z psów na ludzi?

Tak, leiszmanioza jest tak zwaną chorobą odzwierzęcą, co oznacza, że może zarażać również ludzi. Ale bez obaw: nie można się nią zarazić bezpośrednio od psa. Jest przenoszona wyłącznie przez zarażone muchy piaskowe, które przenoszą pasożyta. Dopóki w grę nie wchodzą komary, nie ma żadnego ryzyka.

Czy można wyleczyć leiszmanioza u psów?

leiszmanioza nie można wyleczyć, ale można ją leczyć. Dzięki odpowiedniej terapii lekami i dostosowanej diecie można dobrze leczyć tę chorobę. Pies zwykle nie będzie już miał żadnych objawów. Pies będzie wymagał leczenia przez całe życie i regularnych kontroli weterynaryjnych, aby upewnić się, że choroba nie wybuchnie ponownie.

Jak mogę chronić mojego psa przed leiszmanioza ?

Najlepszą ochroną dla psa jest zabezpieczenie go przed ukąszeniami much piaskowych. Można to zrobić za pomocą specjalnych obroży, środków odstraszających owady i unikając spacerów o zmierzchu. Szczepienia zapewniają dodatkową ochronę, nawet jeśli nie zawsze są w 100% skuteczne.

Jak diagnozuje się leiszmanioza u psów?

Diagnozę leiszmanioza przeprowadza się za pomocą badań krwi, które poszukują przeciwciał przeciwko patogenowi. Alternatywnie, testy PCR lub próbki tkanek mogą być wykorzystane do bezpośredniego wykrycia pasożyta. Pozwala to klinice weterynaryjnej ustalić, czy pies ma leiszmanioza .

Jak leczy się leiszmanioza ?

Leczenie ma na celu zwalczanie pasożytów i łagodzenie objawów. Leki takie jak allopurynol i specjalne środki zawierające antymon mogą pomóc psu. Aby zapobiec nawrotom choroby, często konieczne jest podawanie leków do końca życia psa. Często konieczne jest również dostosowanie diety. Dzięki odpowiedniemu leczeniu Twój pies może przeżyć wiele nowych przygód.

Jak rozprzestrzenia się leiszmanioza?

Twój pies zaraża się poprzez ukąszenie komara zarażonego leiszmanioza. Pierwotnie leiszmanioza występowała leiszmanioza regionach tropikalnych i subtropikalnych. W wyniku zmian klimatycznych i podróży do obszarów zagrożonych leiszmanioza rozprzestrzenia się leiszmanioza w innych regionach.

Jak długo trwa leiszmanioza ?

Trudno powiedzieć. Choroba może często pozostawać uśpiona w organizmie psa przez miesiące, a nawet lata, zanim pojawią się pierwsze objawy. Jeśli Twój pies pochodzi z obszaru ryzyka lub tam przebywał, powinieneś zachować szczególną czujność.

Nasza rekomendacja – Karma o niskiej zawartości puryn dla psa z leiszmaniozą

Jeśli pies ma leiszmanioza, leczenie polega zwykle na podawaniu allopurynolu. Lek zwalcza bolesne objawy. Jednak allopurynol zaburza metabolizm puryn, a tym samym zwiększa ryzyko powstawania kamieni moczowych. Aby temu zapobiec, należy karmić psa dietą o niskiej zawartości puryn.

Chcemy ułatwić Tobie i Twojemu psu karmienie dietą o niskiej zawartości puryn. Nasza Warzywny Bohater wybrane składniki o niskiej zawartości puryn. Źródłem białka są łubin, białko ziemniaczane i jaja z chowu na wolnym wybiegu. Składniki te mają niską zawartość puryn i zawierają wysokiej jakości białko. Twój pies otrzymuje w ten sposób wszystkie składniki odżywcze, których potrzebuje, aby cieszyć się szczęśliwym psim życiem. Zawartość puryn w naszej karmieWarzywny Bohater” wynosi tylko 27 mg na 100 g, a w karmie mokrej tylko 4,8 mg na 100 g. Dzięki specjalnemu składowi ten rodzaj karmy nadaje się do karmienia psów o niskiej zawartości puryn i jest doskonałą leiszmanioza . Wypróbuj ją już teraz.

Jeśli Twój pies nie toleruje ziemniaków, nasza Mistrz Kukurydzy będzie doskonałym Mistrz Kukurydzy . Kukurydza, łubin i owies dostarczają Twojemu psu wysokiej jakości białko. Dzięki zawartości zaledwie 33 mg puryn na 100 g karma ta nadaje się również do karmienia psów wymagających diety niskopurynowej. Wypróbuj ją już teraz.

Klienci i klientki ze szczęśliwymi psami

Referencje

[1] Cavalera, M. A.; Gusatoaia, O.; Zatelli, A. (2024): Sezonowość miana przeciwciał przeciwko Leishmania infantum u psów: kluczowy czynnik przy projektowaniu skutecznych badań klinicznych. Frontiers in Veterinary Science
[2] Morales-Yuste, M.; Martín-Sánchez, J.; Corpas-Lopez, V. (2022): Leiszmanioza psów: aktualne informacje dotyczące epidemiologii, diagnostyki, leczenia i profilaktyki. Veterinary Sciences, 9(8):387.