Leiszmanioza u psa - objawy, leczenie i koszty

Nie przeprowadzono jeszcze kompleksowych badań dotyczących możliwości zarażenia się od psa. Jednak ludzie mogą leiszmanioza poprzez ukąszenie zarażonego komara. Ponadto patogeny mogą przenosić się na właściciela poprzez otwarte egzemy u psa lub poprzez ugryzienie. Jest to jednak raczej mało prawdopodobne. W Niemczech każdego roku około 20 osób zapada na leiszmanioza. Szczególnie narażone są małe dzieci, osoby starsze i osoby z osłabionym układem odpornościowym. Osoby te powinny leiszmanioza unikać kontaktu z psami zarażonymi leiszmanioza .

Więcej informacji na temat ryzyka zakażenia leiszmanioza można znaleźć na stronie internetowej stronie internetowej Instytutu Roberta Kocha.

Podczas ostrego ataku, zakażone psy mają zwiększone stężenie globulin. Ponadto, zawartość albuminy często spada, ponieważ organizm ma problemy ze zrównoważeniem całkowitej zawartości białka (albuminy i globuliny). Ważną mierzoną wartością jest iloraz albuminy i globuliny. W ostrej chorobie ta zmierzona wartość jest zwykle niższa niż normalnie. W przewlekłym stadium leiszmanioza wartości krwi mogą być prawidłowe i podobne do wartości u zdrowego psa. Niemniej jednak wartości krwi powinny być regularnie sprawdzane w celu wczesnego rozpoznania i leczenia ewentualnego nawrotu choroby.

Elektroforeza białek może być również wykorzystywana do monitorowania skuteczności leczenia leiszmanioza . U psów, które reagują na leczenie, stężenie gamma globulin we krwi spada. Wskazuje to na regresję stanu zapalnego i poprawę stanu immunologicznego. Należy jednak pamiętać, że sama elektroforeza białek nie może zapewnić ostatecznej diagnozy leiszmanioza . Badanie EEP powinno być zatem zawsze stosowane w połączeniu z innymi metodami diagnostycznymi i z uwzględnieniem objawów klinicznych. Ogólnie rzecz biorąc, elektroforeza białek może być cennym uzupełnieniem diagnostyki i monitorowania leiszmanioza u psów.

leiszmanioza u psów jest leczona różnymi lekami. Leki hamują wzrost leiszmanii i łagodzą objawy, ale nigdy nie mogą całkowicie zabić patogenów. Konieczna jest zatem dożywotnia terapia. Rozróżnia się leki leiszmaniobójcze, leiszmanicydy i immunomodulatory. Leiszmaniotyki hamują wzrost leiszmanii, a leiszmanicydy działają zabójczo na patogeny. Immunomodulatory wpływają na układ odpornościowy psa, zmieniając i poprawiając odpowiedź immunologiczną na patogeny.

Najczęściej stosowanym lekiem jest allopurynol. Jest on podawany doustnie i łagodzi objawy. Jednocześnie allopurynol zwiększa ryzyko powstawania kamieni moczowych i chorób nerek. W leczeniu często stosuje się kilka leków w skojarzeniu. Pomimo poważnych skutków ubocznych, lek przyczynia się do poprawy jakości życia psa. Leczenie leiszmanioza bez leków nie jest obecnie możliwe.

Jeśli leiszmanioza jest leczona lekiem allopurinol, zaleca się karmienie psa dietą niskopurynową. Allopurynol wpływa na metabolizm puryn. Puryny są istotnymi składnikami organizmu i są niezbędne do tworzenia DNA. Organizm wytwarza puryny i wydala ich nadmiar z moczem. Pies wchłania dodatkowe puryny wraz z pożywieniem. 

Allopurynol zapobiega rozkładowi puryn. Psyna tworzy produkt pośredni, tak zwaną ksantynę. Zwiększone wydalanie ksantyny z moczem sprzyja powstawaniu kamieni moczowych. W tym przypadku są to tak zwane kamienie ksantynowe. Karmienie psa dietą niskopurynową łagodzi metabolizm puryn i zmniejsza ryzyko powstawania kamieni ksantynowych. Jednak znalezienie odpowiedniej karmy dla psów leiszmanioza nie jest łatwe. Tylko nieliczni producenci deklarują zawartość puryn w swoich karmach. Dlatego zalecamy zasięgnięcie porady weterynarza przy wyborze karmy. Szczegółowe informacje na temat diety niskopurynowej dla psów można znaleźć tutaj.

Twój pies może zostać leiszmanioza przeciwko leiszmanioza w wieku od sześciu miesięcy. Szczepienie składa się z trzech dawek podawanych w odstępach trzech tygodni. Jedna dawka szczepionki kosztuje 60 euro. W pierwszym roku koszty wynoszą zatem 180 euro. Ochrona szczepionkowa zaczyna działać dopiero po około miesiącu od ostatniego szczepienia. Jeśli planujesz wakacje, szczepionkę należy podać co najmniej trzy miesiące wcześniej. Następnie pies wymaga corocznego szczepienia przypominającego. Szczepienie jest możliwe tylko wtedy, gdy wynik testu na obecność leiszmanii u psa jest negatywny. Ryzyko zachorowania na leiszmaniozę jest nawet czterokrotnie mniejsze u psów zaszczepionych. Nie udowodniono jednak, że szczepionka zapewnia całkowitą ochronę. Celem szczepienia nie jest zapobieganie zakażeniu, ale zapobieganie wystąpieniu choroby.

Możesz optymalnie chronić swojego psa, szczepiąc go przeciwko leiszmanioza i stosując odpowiedni środek odstraszający komary.